کار امروز را به فردا مسپار؛ اما اگر انجام نشد، فراموشش نکن!
همه کارهای امروز همیشه همان امروز تمام نمیشوند. ببینید با کارهای انجامنشده چه کنیم و قابلیت جدید اپ پلنری روز چطور کارهای تیکنخورده را بهصورت خودکار به روز بعد منتقل میکند.
«کار امروز را به فردا مسپار.»
احتمالاً یکی از اولین جملههایی است که درباره نظم و برنامهریزی شنیدهایم. جمله درستی هم هست؛ خیلی از کارهایی که مدام عقب میاندازیم، اگر همان موقع انجام شوند، سادهتر از چیزی هستند که در ذهنمان ساختهایم.
اما زندگی واقعی همیشه طبق برنامه پیش نمیرود.
گاهی یک جلسه بیشتر طول میکشد. گاهی یک کار مهمتر پیش میآید. گاهی انرژی کافی نداریم. گاهی هم فقط تعداد کارهایی که برای یک روز نوشتهایم بیشتر از ظرفیت واقعی آن روز بوده است.
پس سؤال اصلی این نیست که:
«چرا همه کارهای امروز را انجام ندادم؟»
سؤال بهتر این است:
«حالا با کارهایی که انجام نشدهاند چه کنم؟»
چون یک کار انجامنشده نباید فقط به این دلیل که امروز تمام شده، از برنامه ما ناپدید شود.
انجام نشدن یک کار همیشه به معنی اهمالکاری نیست
وقتی کاری را انجام نمیدهیم، اولین واکنش خیلی از ما این است که خودمان را متهم کنیم:
باز تنبلی کردم.
باز برنامهام را انجام ندادم.
باز کارم را به فردا انداختم.
اما همیشه پای اهمالکاری در میان نیست.
گاهی زمان انجام یک کار را اشتباه تخمین زدهایم. گاهی اولویتها در طول روز تغییر کردهاند. ممکن است یک اتفاق غیرمنتظره چند ساعت از روزمان را گرفته باشد یا اصلاً برنامهای که نوشتهایم بیش از حد خوشبینانه بوده باشد.
یک برنامه خوب نباید فقط برای روزهای بینقص طراحی شده باشد.
باید بتواند با روزهایی که همه چیز طبق برنامه پیش نمیرود هم کنار بیاید.
این دقیقاً همان چیزی است که در برنامهریزی روزانه اهمیت دارد: برنامه باید بتواند همراه زندگی تغییر کند، نه اینکه با اولین تغییر از بین برود.
مشکل کارهای انجامنشده چیست؟
فرض کنید صبح پنج کار برای امروز نوشتهاید.
چهار مورد را انجام میدهید، اما کار پنجم باقی میماند.
اگر روی کاغذ برنامهریزی میکنید، احتمالاً شب باید آن را دوباره در صفحه فردا بنویسید.
اگر از یک اپ ساده برای نوشتن کارها استفاده میکنید، ممکن است آن کار همانجا در روز گذشته باقی بماند و چند روز بعد حتی یادتان نیاید که هنوز انجام نشده است.
مشکل اصلی همینجاست.
کار از ذهن شما خارج شده، اما به مقصد هم نرسیده است.
نه انجام شده، نه حذف شده و نه دوباره برایش تصمیم گرفتهاید.
در نتیجه تعداد زیادی از کارهای عقبافتاده میتوانند کمکم در روزهای قبلی گم شوند.
من فکر میکنم یک سیستم برنامهریزی خوب نباید اجازه بدهد کاری فقط به دلیل عوض شدن تاریخ فراموش شود.
برای همین یک قابلیت جدید به اپ پلنری روز اضافه کردم
ایده این قابلیت خیلی ساده است.
اگر امروز کاری را در اپ پلنری روز تعریف کنید و تا پایان روز آن را انجام ندهید و تیک نزنید، آن کار بهصورت خودکار وارد روز بعد میشود.
لازم نیست دوباره آن را بنویسید.
لازم نیست یادتان بماند که از برنامه دیروز منتقلش کنید.
و مهمتر از همه، کار انجامنشده بین روزهای گذشته گم نمیشود.
وقتی فردا برنامهتان را باز میکنید، آن کار هنوز جلوی چشم شماست.
حالا دوباره میتوانید دربارهاش تصمیم بگیرید.
انجامش بدهم؟
هنوز مهم است؟
امروز وقتش را دارم؟
یا شاید اصلاً بهتر است حذفش کنم؟
هدف این قابلیت این نیست که انجام ندادن کارها را راحتتر کند.
هدفش این است که هیچ کاری بدون تصمیم شما از برنامه خارج نشود.
انتقال خودکار کارها به روز بعد چطور کار میکند؟
فرض کنید امروز نوشتهاید:
«ارسال فایل پروژه»
اما روز تمام شده و هنوز فایل را نفرستادهاید.
اگر آن کار تیک نخورده باشد، اپ روز آن را به روز بعد منتقل میکند.
فردا که برنامهتان را باز میکنید، «ارسال فایل پروژه» همچنان در لیست کارهای شما قرار دارد.
اما اگر امروز کار را انجام دهید و تیک بزنید، تمام میشود و دیگر به روز بعد منتقل نخواهد شد.
ساده است، اما همین تغییر کوچک میتواند یکی از آزاردهندهترین قسمتهای مدیریت کارهای روزانه را از بین ببرد: اینکه هر شب مجبور باشیم کارهای انجامنشده را دوباره پیدا و وارد برنامه فردا کنیم.

چرا این قابلیت میتواند مفید باشد؟
یکی از دلایلی که کارها از دست ما در میروند، این نیست که نمیخواهیم انجامشان دهیم؛ فقط دیگر جلوی چشممان نیستند.
انتقال خودکار باعث میشود یک کار باز تا زمانی که برایش تصمیم نگرفتهاید همچنان در جریان برنامه باقی بماند.
در نتیجه لازم نیست بخشی از انرژی ذهنیتان را صرف این کنید که:
«دیروز چه کاری مانده بود؟»
«چیزی نبود که فراموش کرده باشم؟»
«باید دوباره لیست دیروز را نگاه کنم؟»
این دقیقاً همان کاری است که انتظار دارم یک اپ برنامهریزی برایم انجام دهد: به جای اینکه کار بیشتری به برنامهریزی اضافه کند، بخشی از آن را سادهتر کند.
اما مراقب یک دام باشید: انتقال همیشگی کارها
اینجا یک نکته مهم وجود دارد.
اگر یک کار امروز انجام نشود و به فردا منتقل شود، مشکلی نیست.
اگر فردا هم انجام نشود، باز ممکن است دلیل منطقی داشته باشد.
اما اگر یک کار برای پنجمین بار جلوی چشم شما ظاهر شده است، احتمالاً وقت آن رسیده بهجای انتقال دوباره، درباره خودش تصمیم بگیرید.
شاید کار بیش از حد بزرگ است.
مثلاً بهجای:
«طراحی سایت جدید»
باید آن را به چند کار کوچکتر تبدیل کنید:
«انتخاب ساختار صفحه اصلی»
«نوشتن متن معرفی»
«آماده کردن تصاویر»
یا شاید آن کار دیگر اصلاً مهم نیست.
گاهی بهترین کاری که میتوانیم با یک وظیفه انجام دهیم، انجام دادنش نیست؛ حذف کردنش است.
برنامهریزی خوب فقط اضافه کردن کارها نیست. بخشی از آن تصمیم گرفتن درباره چیزهایی است که دیگر ارزش زمان ما را ندارند.
قانون ساده من برای کارهایی که به فردا منتقل میشوند
وقتی کاری دوباره در برنامه ظاهر میشود، بهتر است فقط از کنارش رد نشویم.
من پیشنهاد میکنم سه سؤال از خودمان بپرسیم:
- هنوز لازم است این کار انجام شود؟
- اگر مهم است، آیا میتوانم آن را کوچکتر و مشخصتر کنم؟
- واقعاً چه زمانی قرار است انجامش بدهم؟
اگر جواب سؤال اول «نه» است، حذفش کنید.
اگر کار هنوز مهم است اما مدام عقب میافتد، احتمالاً یا بیش از حد بزرگ است یا هنوز جای مشخصی در برنامه شما ندارد.
این مرور کوچک باعث میشود قابلیت انتقال خودکار تبدیل به ابزاری برای مدیریت کارها شود، نه ابزاری برای عقب انداختن بیپایان آنها.
برنامهریزی قرار نیست حافظه شما را امتحان کند
یکی از چیزهایی که همیشه درباره برنامهریزی برایم مهم بوده این است که نباید مجبور باشم همه چیز را در ذهنم نگه دارم.
اگر قرار باشد علاوه بر انجام کارها، یادم بماند کدام کار دیروز انجام نشده، کدام را باید دوباره بنویسم و کدام در صفحه چند روز قبل باقی مانده، سیستم برنامهریزی خودش تبدیل به یک کار جدید میشود.
ابزار خوب باید بخشی از این اصطکاک را حذف کند.
همانطور که نوشتن کارها کمک میکند مجبور نباشیم همه چیز را به خاطر بسپاریم، انتقال خودکار کارهای انجامنشده هم کمک میکند مجبور نباشیم هر شب لیست دیروز را با لیست فردا مقایسه کنیم.

تیک نزدن همیشه شکست نیست
گاهی یک تیک نزدن فقط یعنی:
امروز نشد.
نه اینکه هرگز انجامش نمیدهم.
نه اینکه برنامهریزی من شکست خورده.
و نه اینکه آدم بینظمی هستم.
برنامه قرار است به ما کمک کند زندگی را مدیریت کنیم، نه اینکه هر شب بابت چند مربع خالی احساس شکست کنیم.
مهم این است که کارهای انجامنشده فراموش نشوند و درباره آنها تصمیم بگیریم.
انجامش بدهیم.
کوچکترش کنیم.
به زمان مناسبتری منتقلش کنیم.
یا حذفش کنیم.

کار امروز را به فردا مسپار؛ ولی اگر سپردی، گمش نکن
هنوز هم فکر میکنم «کار امروز را به فردا مسپار» توصیه خوبی است.
اگر کاری را میتوانیم امروز انجام دهیم، دلیلی ندارد بدون دلیل عقبش بیندازیم.
اما زندگی همیشه به ما اجازه نمیدهد تمام برنامه امروز را همان امروز تمام کنیم.
در چنین روزهایی، چیزی که اهمیت دارد این نیست که همه تیکها زده شده باشند.
مهم این است که بدانیم چه چیزی باقی مانده و قدم بعدی چیست.
برای همین در اپ پلنری روز، کارهای تیکنخورده بهطور خودکار وارد روز بعد میشوند.
نه برای اینکه کار امروز را راحتتر به فردا بسپاریم.
برای اینکه اگر به فردا رسید، فراموشش نکنیم.
اگر میخواهید از ابتدا یک سیستم سادهتر برای نوشتن و اولویتبندی کارهای روزانه بسازید، مقاله «برنامهریزی روزانه؛ چطور برنامهای بنویسیم که واقعاً انجامش بدهیم؟» را هم بخوانید.


